ซึนะ โนะ ชุคาคุ

 

ซึนะ โนะ ชุคาคุ

 

ซึนะ โนะ ชุคาคุ ชุคาคุแห่งทะเลเป็นชื่อสัตว์หางในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไปเพื่อการควบคุม

 

ซึนะ โนะ ชุคาคุ

 

ร่างต้น

10 หาง ถูกสร้างโดยพระเจ้าในช่วงกำเนิดโลกนินจา ร่างเดิมนั้นเป็นต้นไม้เทพเจ้า โดยทุกพันปีจะออกผลแค่ลูกเดียว ซึ่งถ้าใครไม่ไปยุ่งก็ไม่เกิดอะไร แต่โอสึสึกิ คางูยะที่เป็นแม่ทัพฝ่ายหนึ่งชนะสงครามแย่งชิงผลนั้นจึงเอามากินจึงกลายเป็นตัวตนที่มีจักระกับขีดจำกัดสายเลือดคนแรกจนมีพลังมหาศาล หลอมเป็นส่วนหนึ่งกับต้นไม้เทพเจ้า(สิบหาง) ให้กำเนิดลูกแฝด 2 คน คือโอสึสึกิ ฮาโกโรโมะ กับ ฮามูระ พอลูกชายทั้ง 2 ทราบว่าแม่ของตนลุ่มหลงในพลัง จับคนจำนวนมากเปลี่ยนเป็นเซ็ตสสึสีขาวเพื่อสร้างกองทัพ ทั้งคู่จึงทรพีสู้กับมารดาของตนเพื่อปกป้องมวลมนุษย์ กับชนะผนึกแม่ตัวเอง คนพี่คือเซียน 6 วิถีนำ 10 ใส่ร่างเป็นพลังสถิตร่างคนใหม่เกรงว่าหากตนตาย 10 หางจะเป็นภัยต่อโลกอีก จึงได้ทำดึงจักระแบ่งออกเป็น 9 ส่วน โดยแต่ละส่วนนั้นถูกสร้างรูปลักษณ์และความนึกคิดแยกออกจากกัน มีรูปร่างและชื่อที่ต่างกันไปเป็นสัตว์หางทั้ง 9 เซียน 6 วิถีที่อ่อนแรง ได้บอกกับเหล่าสัตว์หางว่าต้องอยู่รวมกันเหมือนพี่น้องหรือถ้าเกิดแยกกันจะต้องใช้พลังร่วมกันในทางสันติเท่านั้น ตามคำทำนายที่ว่า วันหนึ่งสัตว์หางทั้ง 9 จะพบกับเด็กคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้กอบกู้โลกนินจา ส่วนร่างหลักของ 10 หางนั้น หลังถูกแยกจักระเป็นสัตว์หางกลายเป็นเทวรูปมารนอกรีต ถูกนำหินจำนวนมากมากลบฝังพร้อมกับส่งให้ลอยขึ้นฟ้ากลายเป็นดวงจันทร์ พร้อมกับฝากฝังให้ฮามูระ คนน้องฝากฝังดูแลผนึกไป พี่น้องจึงบอกลากัน เซียน 6 วิถีหลังจากสร้างครออบครัวมีลูก ทำการแบ่งจักระของตนให้คนทั้งคู่กับการลัทธินินจาขึ้นมา แต่พวกนินจาเข้าใจว่าเป็นวิถีนินจา

ด้วยอำนาจพลังมอันหาศาลของเหล่าสัตว์หาง โลกนินจาได้มีการคิดค้นวิธีการสะกดพลังได้หลายรูปแบบ แต่ที่ได้ผลมากที่สุดคือ ขังไว้ภายในแกนจักระของร่างมนุษย์ คือสร้างพลังสถิตร่าง แต่เมื่อพลังสถิตร่างกับวสัตว์หางถูกแยกออกจากกัน พลังสถิตร่างก็จะตายทันที หรือเมื่อพลังสถิตร่างตาย ผนึกคลายสัตว์หางหลุดออกมาจากผนึก หรือถ้าดึงสัตว์หางออกมาจากศพจะยากวว่าตอนมีชีวิต

 

ซึนะ โนะ ชุคาคุ

 

ผ่านไปหลายยุคสมัย สัตว์หางกระจัดกระจายไปทั่วโลก สร้างตำนานไปทั่ว ว่าเป็นสัตว์ร้ายในตำนาน แต่เซนจู ฮาชิรามะ หรือโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ได้จับสัตว์หางทั้งหมดมา แล้วแบ่งให้ 3 แคว้นนินจายักษ์ใหญ่ในการประชุม 5 คาเงะครั้งแรก ยกเว้นหมู่บ้านซึนะ เพราะมี 1 หางชูคาคุอยู่แล้ว

เมื่อนำสัตว์หางทั้ง 9 จับใส่เทวรูปมารนอกรีตจะทำให้เทวรูปกลายเป็น 10 หางได้ ความจริงใช้แค่ชิ้นส่วนของสัตว์หางทั้ง 9 ก็ได้ แต่จะเสียเวลามากกว่าใช้สัตว์หางทั้งตัว เพราะถ้าแค่เศษเสี้ยวของสัตว์หางนั้นมีจักระที่น้อย

โดยร่างของสัตว์หางทุกตัว มีมวลศาลเป็นกลุ่มก้อนจักระที่มีชีวิตฟันแทงก็ฟื้นตัวได้ หรือต่อตัวใหม่ได้ หรือต่อให้เจ็บก็ใช้จักระเพื่อฟื้นฟูได้ พอจบสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 สัตว์หาง 7 ตัว ก็กระจัดกระจายกันไปในที่ลับแลไม่มีใครรู้อีกครั้ง เพื่อไม่ให้ใครใช้ในทางที่ผิด มีเพียงกิวคิกับคุรามะเท่านั้นที่คิดกลับไปสิงในร่างสถิตคือคิลเลอร์บีกับนารูโตะอีกครั้ง แม้เหล่าสัตว์หางจะอยู่ห่างกัน ก็สื่อสารผ่านจิตโดยใช้นารูโตะเป็นสื่อกลาง เป็นเสารับสัญญาณ

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *